La vie est belle a Paris

La vie est belle a Paris

Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

Καρδιά ζεστή

Μου ζεσταίνει την καρδιά το χαμόγελο σου Βηχ μου. Το τρανταχτό σου γέλιο. Μου παγώνει την καρδιά η λύσσα που σε πιάνει όταν χάνει ο Ολυμπιακός. Ο Ολυμπιακός του ποδοσφαίρου, του μπασκετ, του βόλευ, ως και με τον Ολυμπιακό τρίλιζας ασχολείσαι. Μου ζεσταίνει την καρδιά η καθησυχαστική σου φωνή όταν καταστάσεις μου φαίνονται βουνό. Μου ζεσταίνει την καρδιά η ύπαρξη σου.
Μου παγώνει την καρδιά η αγωνία μου για όλους αυτούς τους μετανάστες και πρόσφυγες που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, ειδικά σε ετούτην εδώ, των εκ των πραγμάτων και όχι μόνο αφιλόξενη χώρα. Παγώνει επίσης στο άκουσμα των υψηλών ποσοστών ανεργίας, στην αγωνία των φίλων μου να βρουν δουλειά για να κάνουν τα αυτονόητα. Παγώνει η καρδιά μου που προσγειώνουμε τα ωραία μας όνειρα στην ελληνική πραγματικότητα.
Μου παγώνει το αίμα αν σκεφτώ ότι θα πάθουν κάτι κακό αγαπημένα μου πρόσωπα. Στη ζωή όλα θα γίνουν, ο θάνατος σίγουρα. Ας γίνει στα βαθειά τους γεράματα γιατί τους έχω πολλή ανάγκη. Συναισθηματική κυρίως. Δεν τους χόρτασα.
Ζεσταίνεται ξανά η καρδούλα μου όταν θυμάμαι αστείες αναμνήσεις, φίλους καλούς, φίλους παλιούς που έχασα αλλά τους αγαπώ και τους έχω πάντα στο μυαλό. Τη Σερένα να πίνει cappuccino lavazza στο windermere(ένα πανέμορφο χωρό στις όχθες λιμνών κοντά στο αγαπημένο μου Λάνκαστερ) και να είναι υπερενθουσιασμένη γι αυτό που της συμβαίνει, την Ελένη και την τρομαγμένη φάτσα της σε φάρσα που της έκανα όσο ήμαστε συγκάτοικοι στην Αγγλία, τα ατελείωτα κοκτέηλ μου με τον Ιταλό, τα μέχρι ούρων γέλια που κάναμε με φίλους τον περασμένο Μάιο στο Παρίσι...
Ζεσταίνεται ξανά η καρδιά μου με όμορφο κρασί, με μία καλή ταινία. Ζεστάθηκε η καρδιά μου το Σάββατο που ήπια τον λάττε μου στο όμορφο και ανθισμένο μπαλκόνι μου, αγναντεύοντας τα πράσινα Μεσόγεια. Πονάει η καρδιά μου με την απαράδεκτη συμπεριφορά του πολιτικου μας κόσμου απέναντι στα σκάνδαλα. Ο λόγος για πολιτικές ευθύνες πολύς. Για ποινική; Ουδείς!
Και για επίλογο, να ένα τραγούδι που σίγουρα μου ζεσταίνει την καρδιά μου και θα μου συνοδεύσει το ποτήρι με γάλα και μέλι