La vie est belle a Paris

La vie est belle a Paris

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

Σε μέρες κρίσης ΘΕΛΩ ΑΓΑΠΗ!

"Τα άλλα ειναι κοράλλια που ακομα δεν τα φτασαμε, ειν' η αγάπη απάτητη γη".Γράφοντας την ανάρτηση αυτήν, το πανεμορφο αυτό τραγούδι του Θηβαίου μου χαιδεύει τα αυτιά.
Και μπαίνω κατευθείαν στη σκέψη μου που μου τσιμπά το μυαλό απόψε. Αραγε αγαπώ μόνο αυτούς που με αγαπούν ή και κάποιους που τους είμαι παντελώς αδιάφορη; Κι αν αυτό συμβαίνει, αν δηλαδή αγαπώ μόνο αυτούς που με αγαπούν, πόσο ανιδιοτελές και αληθινό είναι; Αγαπώ τον Τάσο γιατί με έχει ανάγκη και θέλει να τον παίρνω αγκαλιά συνέχεια. Αν εγώ σταματήσω να το κάνω, δε θα με αγαπά πια. Είμαι ανασφαλής ή έτσι είναι; Πονώ τη μέση μου τόσο πολύ. Αν δε τον σηκώσω στα χέρια, θα πάψει να με αγαπά. Αν δεν του κάνω όλα τα χατήρια επίσης. Αυτές είναι οι ανασφάλειες μου. Ο Κωστής μου με αγαπά; Νομίζω πως ναι. Ανήκει όμως σε μία άλλη κατηγορία. Δε με έχει ανάγκη, τουλάχιστον άμεση. Η μόνη φορά στη ζωή του που μου είπε πως με έχει ανάγκη είναι οταν είχε πάθει βαρύ διάστρεμμα και ήμουν εκεί για να τον βοηθώ στην καθημερινότητα του. Και μία μέρα, καθώς πηγαίναμε για μπάνιο στην υπέροχη παραλία του Αη Γιώργη κάπου στη Βόρεια Ευβοια, μου είπε όλο γλύκα "Δεν ξέρω τί θα κανα χωρίς εσένα". Καθώς οδηγουσα, γεμάτη συγκίνηση για την απρόσμενη αυτή εκδήλωση αγάπης, γυρίζω δεξιά το κεφάλι και του λέω "Αχ, αγάπη μου και εγώ το ίδιο!". Και η απάντηση; "Οχι, δεν κατάλαβες, αλήθεια δεν ξέρω τι θα κανα χωρίς εσένα, τώρα με το διάστρεμμα. Θα ήμουν καθηλωμένος όλο το καλοκαίρι σε έναν καναπέ". Απότομη προσγείωση, ναυτία κατά την πρόσκρουση στη γη, καμία εκδήλωση τρυφερότητας δεν περιείχε το "δεν ξέρω τι θα κανα χωρίς εσένα". Μια ωμή πραγματκότητα ήταν στο ότι τον βοηθούσα στην καθημερινότητα του, όντας κουτσός.
Δεν ξέρω κατά πόσο οι σχέσεις που έχω δημιουργήσει βασίζονται στην αληθινή αγάπη. Ισως όλες, ισως καμία. Πάντως εγώ τους αγαπώ και τους έχω ανάγκη όλους αυτους. Και τον μπέμπη(Τάσο) μου, και το φίλο μου τον Ιταλό, τη φίλη μου την Αγάπη και τον Κωστή μου κυρίως. Και τους έχω ανάγκη χωρίς να έχω πάθει διάστρεμμα ή ανεξάρτητα από μια ισχυαλγία που με ταλαιπωρεί αυτές τις ημέρες...

6 σχόλια:

Meropi είπε...

Αχ ανασφάλεια διακρίνω μικρή μου ηλιαχτίδα! Είμαι βέβαιη ότι σ' αγαπάνε πραγματικά και ο Τάσος και ο Κωστής, έστω και αν δεν τους βοηθάς στην κουτσαμάρα.

miss little sunshine είπε...

Χαχαχα, Μεροπούλα μου σ ευχαριστώ! Μάλλον η χτεσινή πανσέληνος έφταιγε για όλα αυτά! Φιλάκια!

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Ώστε έχεις τη μεσούλα σου, έ;
Λοιπόν, αυτόν τον καιρό κάνω εντατικά μαθήματα μαγειρικής.
Οπότε, προσφέρομαι να σου μαγειρεύω μέχρι να γιάνεις.
Να με αγαπήσεις κι εμένα για λίγο καιρό...

miss little sunshine είπε...

Χαχα έγιανα καθώς με φρόντισε η μεγάλη μου αγάπη! Τα μαθήματα μαγειρικής μερακλή Ασκαρ όμως δεν πάνε ποτέ χαμμένα. Σίγουρα η κυρία Ασκαρ θα τα εκτιμήσει και θα τα τιμήσει δεόντως!

k* είπε...

hey..
kapoios s'agapaei.. eim' egw..

exeis enan akomi anthrwpo xazoviola fili mou. anidiotelws kai afilokerdws. kai askardamykti mi sou pw! kai osonoupw! hahahahaha

treli mouuuuu
prepei na pame volta amesa reeei!!
filakia roufixta s'agapw polyyy!!!
xxx
k*

miss little sunshine είπε...

Ομορφια, τι ωραια που τα λες και ποσο χαιρομαι που αγαπιεμαι με σενα, εισαι θεα και ΦΙΛΗ! Κiss kiss super model!