La vie est belle a Paris

La vie est belle a Paris

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Ομορφιές της ζωής, θησαυροί στη μαυρίλα

Κυκλοθυμική ή όχι αποφάσισα να προσπαθήσω λίγο ακόμα. Να δώσω στο γκρίζο λίγο χρώμα, κατά προτίμηση κόκκινο. Να κάνω τη νερόβραστη σούπα λαχταριστό χοιρινό κρετάκι ψημένο για δώδεκα ώρες στη λαδόκολλα. "Μείνε προσκολλημένη στις θετικές πλευρές της διαμορφωμένης  σου ζωής στην Αθήνα" με συμβουλεύουν αγαπημένοι μου άνθρωποι. Συνήθειες που με κάνουν να αγαπώ την καθημερινότητα μου. Αυτές θα με κρατήσουν εδώ. Τουλάχιστον προς το παρόν. Συνήθειες και πρόσωπα. Μέρη που συχνάζω αλλά και που δε συχνάζω και ανακαλύπτω στην πορεία, ποτά που πίνω και μου γεμίζουν τον ουρανίσκο γεύσεις, χαμόγελα που δε χορταίνω να βλέπω.
Ενας λόγος να αγαπώ την καθημερινότητα μου είναι οι βόλτες του Σαββάτου στο κέντρο. Μοιάζουν με παπαρούνα, μυρίζουν εσπρέσσο και βιενέζικη μηλόπιτα. Επίσης, ξεκουράζομαι να μαγειρεύω. Είναι το αγαπημένο μου χόμπι. Είναι ό,τι καλύτερο μπορώ να φανταστώ όταν η πίεση είναι μεγάλη. Και αν μοιραζόμαστε τις βραδειές με καλούς φίλους, ακόμα καλύτερα! Kαι επειδή πάντα είμαι αυθόρμητη, ακόμα και στο λόγο μου, θα σας δώσω και τη συνταγή για το αγαπημένο μου μεξικάνικο το οποίο είναι πανεύκολο και σκέφτομαι να το κάνω για φίλους το προσεχές Σάββατο.




Συνταγή για 4 άτομα:
2 πακέτα φιλέτα μπούτι κοτόπουλο.
1 πακέτο τυρί cheddar
1 μικρό κρεμμύδι
Χρωματιστές πιπεριές
Λίγο ταμπάσκο
Γιαούρτι στραγγιστό
Μαρούλι-2 Ντομάτες κομμένες καρεδάκια
Βασιλικό
Κρασί
Σάλτσα έτοιμη μεξικάνικου (σε βαζάκι με πράσινο καπάκι)
Πίτες μεξικάνικες

Παίρνουμε το καλό μας γουωκ και βάζουμε λίγο λαδάκι. Κόβουμε τα φιλέτα μας κομμάτια μικρά ενώ τα τσιγαρίζουμε με το κρεμμύδι μας, το οποίο έχουμε κόψει μικρά τετραγωνάκια, και τις νόστιμες μας πικάντικες πιπεριές . Αρχικά έχουμε δυνατή φωτιά, μέχρι να πάρει χρώμα το λαχταριστό μας κοτόπουλο. Σβήνουμε με ένα ποτήρι λευκό ξηρό κρασί. Μόλις το πιει, το κατεβάζουμε στη χαμηλή φωτιά. Με το πιο δυνατό στο 10, εγώ το βάζω στο 3-4. Αλατοπιπερώνω με φρέσκο αλάτι και φρέσκο πιπέρι ταυτόχρονα. Το κοτοπουλάκι μας, ζουμερό λαχταριστό (γι αυτό και προτιμώ το φιλέτο μπούτι), θέλει γύρω στο τέταρτο για να ετοιμαστεί. Οταν θα είναι σχεδόν έτοιμο και κοντά στο τελείωμα του, πασπαλίζουμε με ξερό βασιλικό, ρίγανη, δύο σταγόνες ταμπάσκο ενώ ρίχνουμε και την έτοιμη σάλτσα .  Ανακατεύουμε καλά και αφήνουμε για 2-3 λεπτά σε σιγανή φωτιά. Τέλος τρίβουμε και το cheddar και γίνεται ένα μίγμα τρις λαχταριστό. Τώρα έφτασε το στάδιο που θα ετοιμάσουμε τις πίτες μας τις μεξικάνικες. Παίρνουμε πίτα πίτα, τη βρέχουμε λίγο, τη ζεσταίνουμε σε τηγάνι και από τις δύο πλευρές. Ετοιμη! Απλώνουμε το στραγγιστό μας γιαουρτάκι, βάζουμε λίγο μαρούλι και δροσερή ντοματούλα, το κοτόπουλο κατά μήκος και τυλίγουμε! Μιαμ μιαμ and rock and roll. Συνοδεύουμε με ρύζι ή τάκος! Εγώ πίνω μαζί λευκό ημίγλυκο αφρώδες κρασί. Εσείς ό,τι θέλετε! Γιατί όχι και μία ωραία μαργαρίτα φράουλα; Αν τέλος θέλετε να κάνετε ολοκληρωμένη βραδειά μεχικάνικη, κάντε ένα υπέροχο μεξικάνικο επιδόρπιο. Λέγεται γλυκό των τριών γαλάτων (tres leches). Το αποτέλεσμα είναι κάτι σαν κρεμώδες κέηκ. Ακολουθεί συνταγή όπως ακριβώς αντιγράφηκε από το site http://www.sintagespareas.gr/


"Τι χρειαζόμαστε:

Για το κέικ:
1 κούπα βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1 1/2 κούπες ζάχαρη κοινή
7 αυγά χωρισμένα, σε θερμοκρασία δωματίου
2 1/2 κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 1/2 κουταλάκι του γλυκού baking powder
3 βανίλιες ή όσες θέλετε
1 κούπα γάλα σε θερμοκρασία δωματίου
λίγες σταγόνες λεμόνι
κρέμα γάλακτος χτυπημένη σε σαντιγί (προαιρετικά)



Για το σιρόπι-σάλτσα:
1/2 κούπα γάλα εβαπορέ αδιάλυτο
1/2 κούπα κρέμα γάλακτος (μπορείτε και light)
1/2 κούπα μαρμελάδα γάλακτος"


Γενικότερα η ζωή με τις γεύσεις της είναι σαφώς ομορφότερη. Και τώρα που περνάω ενα πρόβλημα υγείας, η ζωή χωρίς λιχουδιές είναι μαύρη και άραχνη. Ο έρωτας, η αγάπη και το φαγητό είναι ό,τι πολυτιμότερο μπορεί να μου συμβεί. Εικόνες από τα παρακάτω που μπορεί να μου κάνουν τη διάθεση υπέροχη είναι οι εξής:





Λουλούδια γιατί τα αγαπάω και το σπίτι μου είναι γεμάτο με γλαστράκια όλων των χρωμάτων. Εχω ειδική αγάπη στις τουλίπες, θέλουν ιδιαίτερη προσοχή και αυτό με κάνει να τις αγαπώ ιδιαίτερα.



Μουσική γιατί αρέσει στα αυτιά μου. Ειδικά αν αυτή λέγεται jazz ή punk rock.





Moυ αρέσουν του κόσμου τα γλυκά (όχι όμως του κουταλιού). Εχω αδυναμία στη λευκή σοκολάτα και μου αρέσει που δεν αρέσει σε πολύ κόσμο, αρέσει σε μένααα!


Δε χαίρομαι ποτέ με τα πολλά υλικά αγαθά. Ρούχα και μόδες και άλλες γυναικείες χαζομάρες με αφήνουν εντελώς αδιάφορη. Χαίρομαι με τις αισθήσεις στο έπακρο. ομορφες εικόνες, όμορφες μυρωδιές, γεύσεις, παρέα με καλούς ανθρώπους. Καλοί είναι αυτοί που κάνουν αστεία, που υπερασπίζονται τα πιστεύω τους, αποκλείοντας ακραίες ρατσιστικές , φασιστικές απόψεις. Οσοι έχουν τέτοιες θέλω να καλέσω αμεσα την αστυνομία του MIAMI και ειδικότερα εκείνο το ίνδαλμα, τον Dexter να τους αναλάβει. Αδερφοσύνη, συντροφικότητα, μαχητικότητα και πολλά πιοτά μόλις συνέλθω μας εύχομαι. Bisous a tous!


4 σχόλια:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Πόσο όμορφα μου ακούγονται τα "θέλω" σου
Χρώματα, αρώματα και γεύσεις...
Πολύ καλή σου και φωτεινή ημέρα!!



KAΛH XΡONIA!!!!!
ΑΓAΠH, ΥΓΕΙΑ, προσωπική και οικογενειακή ΓΑΛΗΝΗ, EIΡHNH στον κόσμο και ...ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ!!!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

miss little sunshine είπε...

Γεια σου γλυκειά μου και σ ευχαριστώ! Ναι, είμαι άνθρωπος των αισθήσεων. Εχει και καλά και κακά. Φωτεινή ημέρα και σ εσένα γλυκειά μου! Φιλιά πολλά!

Meropi είπε...

Ατακτο, τέτοια μου τρως και μετά παραπονιέσαι για το στομαχάκι...

miss little sunshine είπε...

χαχαχα, σου υπόσχομαι πως ούτε τα ακούμπησα! Φιλιά!